سال چهارصد و دويم لقمان سرخسى « 1 » فوت شد . سال چهارصد و سيم قاضى ابو بكر باقلانى و حسين حليمى جرجانى « 2 » محدث درگذشتند . و شمس المعالى قابوس وشمگير صاحب جرجان به سعى امراء محبوس و مسموم گرديد و پسرش فلك المعالى منوچهر جانشين گشت . و بهاء الدولهء ديلمى بمرد و پسرش سلطان الدوله به حكومت نشست . و سلطان محمود غزنوى سپاه به غرجستان فرستاد تا شارشاه را محبوس به درگاه آوردند و دولت شاران غرجستان سپرى گشت . و ابو الحسن على بن مزيد اسدى به‌فرمان سلطان الدولهء ديلمى رياست قوم خود يافت . و او اول ملوك مزيديه است كه به حله و خانقين حكومت كردند . سال چهارصد و چهارم ابو طيب سهل صعلوكى شافعى درگذشت . سال چهارصد و پنجم ابو على دقاق « 3 » و ابو الحسن ماوردى مفسر و يوسف كج دينورى شافعى « 4 » درگذشتند .

--> ( 1 ) - از مشايخ صوفيه ( نفحات الانس ، ص 296 ) . ( 2 ) - امام ابو عبد اللّه حسين بن حسن بن محمد بن حليم الحليمى رئيس اصحاب حديث در بخارا ( 3 ) - ابو على حسن بن محمد نيشابورى عارف و واعظ و مفسر بود و او را « شيخ نوحه‌گر » مىخواندند . از كتب وى « مواعظ » است مشتمل بر سيصد و شصت مجلس ( نامهء دانشوران ، ج 2 ، وفيات الاعيان ، ج 1 ) . ( 4 ) - يوسف بن احمد بن يوسف بن كج دينورى فقيه شافعى مكنى به ابو القاسم صاحب كتاب « الوجه » در فقه شافعى ( لغت‌نامهء دهخدا ) .